Etiqueta: memoria
A memoria
No antídoto contra o esquecemento que é a memoria está o propio veleno: realmente quero o pasado para a miña filla? Ás veces penso que o mundo o moldeamos nós, como facía a avoa coa zorza ou o pan, e outras creo que o mundo cambia máis rápido do que o facemos as persoas. Que é ese mundo o que nos conforma, e non teño claro que estamos dispostas a asasinar dentro de nós mesmas para seguir pertencendo a el.
O silencio do bibliotecario
O carisma pertence a unha clase de atributos próximos a un superpoder. Todo semella arder con máis virulencia con esa cualidade, aínda que as circunstancias obriguen a coller rumbo cara a fatalidade.
Medrar
Chega unha idade na que sabes que se teu pai ou túa nai te chaman en horas non habituais, algo pasou. Unha caída, a tensión, un malestar estraño. As mellores son aquelas nas que devolves a chamada agoniada e a resposta é «o móbil fixo cousas raras dentro do peto»
A memoria das cousas
O único valor dos obxectos son as súas memorias. Eses recordos son o seu ADN que nos transmiten sensacións, evocacións ...
O camiño da precaución para afrontar a incerteza
O prudente prevé o perigo e toma precaucións, o inxenuo avanza ás cegas e sofre as consecuencias. Proverbios 27:12. O ...
Consuelo de Chiqué…
…ou como cambia o mundo cando unha muller marabillosa se asoma a unha ventá. Vai frío e chove pola noite ...
Contra a nostalxia, memoria
A recuperación e vindicación da memoria da vítimas do que en Galicia non foi unha guerra civil, senón unha limpeza ...
O pequeno petrucio e a naiciña nena
Quizais só porque «había unha inmensa primavera no corazón», como escribiu o poeta Claudio Rodríguez Fer, puideron imaxinar os facedores ...
Senegal: desmontando o mito de El Dorado
As migracións africanas cara Europa están motivadas, na súa maior parte, por causas económicas, políticas ou medioambientais, mais tamén por ...
Memoria de fume e virus
Cando xa nos esqueceramos da Galicia que arde, a vaga de lumes de outubro do ano 2017 volveu colocar os ...
-
Correntes do Atlántico: Itacaré, as dúas vidas de Laureano Graña
No Nadal de 1952, Laureano Graña marchou de Marín para sempre. Deixou atrás unha familia, sen deixar rastro, e acabou en Itacaré, un pobo perdido na costa de Brasil. Alí comezou unha nova vida con 50 anos. Que historia é a que nos conta o relato das diferentes faces de Laureano Graña?
-
De Xesucristo a Carl von Clausewitz
Unha das principais diferenzas entre unha sociedade que prospera e outra en retroceso é que a sociedade avanzada é «integradora» mentres a estancada ou en declive caracterízase por unha mentalidade «expulsatoria».
-
O ‘lagarto’ noxento
Cando un varón accede a un posto político, militar ou policial, outórganlle un superpoder (unha aura que só ven entre eles) que lles dá licenza para facer e desfacer segundo lles saia da entreperna.
