Etiqueta: manifesto
Dúas e dúas non son cinco
Unha cousa é estar contra o evolucionismo e outra moi diferente levar á práctica unha especie de lei de involución das especies políticas. As especies involucionistas fixéronse co poder, digamos, necropolítico en gran parte do mundo. E en contra da biopolítica.
O refuxio da vida en común
A decencia común non se refire a un modelo de sociedade, nin a unha construción social estruturada, nin a un programa alternativo ou utopía. Mais a decencia común é o que mantén activados os valores que si poden facer posíbel un mundo máis xusto. A colaboración, a axuda mutua, a honestidade.
A excepción galega, a esperanza sostíbel
Galicia está a ser unha excepción ibérica no eido político. E éo nunha dimensión decisiva neste tempo histórico do Gran Retroceso, caracterizado polo crecemento e expansión mundo adiante das forzas de extrema dereita e a hexemonía do pensamento reaccionario.
E se todos os problemas son culturais?
Para ir ao fondo da relación entre política e cultura cómpre entender a política como moito máis que a loita partidaria e a cultura como moito máis que a axenda cultural, os premios e as efemérides.
O xuramento da eclipse
O 12 de agosto, durante dous minutos, poderemos ver a Eclipse Solar. Galicia será un dos mellores miradoiros para este agasallo da natureza. Mais estamos a vivir outra Eclipse Total, que se vai espallando como unha época de tebras, de acelerado retroceso, e de pulsión destrutiva para a humanidade e para a natureza toda.
De Xesucristo a Carl von Clausewitz
Unha das principais diferenzas entre unha sociedade que prospera e outra en retroceso é que a sociedade avanzada é «integradora» mentres a estancada ou en declive caracterízase por unha mentalidade «expulsatoria».
A esperanza de vida e o narcisismo tirano
Non preocupa a mortalidade dos comúns, e máis aínda se son migrantes ou indíxenas ou «subhumanos». O triunfo da cobiza neoliberal desembocou nesta época do «individuo tirano», coa ideoloxía dun narcisismo fascista. O que obsesiona a estes supremacistas endeusados é a súa saúde, a súa lonxevidade.
O pasado viril, o futuro feminista
A manosfera non é unha moda pasaxeira. Non é unha carallada efémera de Internet. Esa miríade de foros, webs e youtubeiros cavernosos, xunto coa subcultura «invisíbel» dos machochats, teñen como estupefaciente enerxético común a xenreira á muller, e en especial, á muller concienciada.
Antígona e a ira de Trump
Podemos definir o pulso dun período histórico polo tipo de discurso dominante. Vivimos un tempo de arenga. A primeira munición na guerra é a do odio. O encirrar ao máximo, até que as palabras boten fume. Frases con mecha curta. Sen interrogantes, sen matices. Estoupando como onomatopeas entre interxeccións.
Nós non estamos de acordo
A suma dos negacionismos climático, da violencia de xénero, da diversidade cultural, do Holocausto, da memoria histórica... Trump, Netanyahu, a Internacional Ultra... As cousas está mal. Pero hai unha constelación de xentes e de pobos que non está de acordo. A Declaración Universal dos Dereitos Humanos é hoxe un texto máis revolucionario que nunca.
-
O maior hospital privado de Galicia dispara os seus beneficios despois de asinar un acordo coa Xunta que lle garante máis de 97 millóns ao ano
Povisa, que atende máis de 100.000 beneficiarios da sanidade pública, gañou 7,4 millóns de euros en 2025 cun concerto que eleva un 17% o seu financiamento a pesar da perda continuada de pacientes.
-
Aquí estamos outra vez
Mellor tarde que nunca! Malva e Duarte volven para falar dunha señora que fixo o que lle deu a gana ...
-
Beirut, o gran teatro do mundo
Un percorrido pola capital libanesa, escenario mediterráneo e intenso no que se dan todos os aspectos da condición humana ata a esaxeración. Retratos da súa cultura contemporánea recollidos nesta reportaxe do 2019, agora dispoñible en aberto.
