Etiqueta: advento
O que desde a órbita nos constitúe
Desde esta órbita, o abandono é a tonalidade principal: o noso mundo tampouco ten compañeiro habitado. Quero ver algo máis: que neste planeta polo de agora só, cada recanto inventou a súa propia forma de existir. Non é un problema por resolver, a biodiversidade, máis ben o único xeito no que a vida dá en manifestarse.
Aquelas listas de cousas sobre as que nevará
Mentres os humanos discutían leis no Parlamento, as patacas Agria da Limia, as Kennebec e a Fina de Carballo seguiron o seu propio calendario, indiferentes ao DOGA. As únicas filósofas que de veras nos quedan, seguiron a remoer baixo os cornos.
Xustiza poética / xustiza cósmica
Cando unha administración pública pide «altruísmo» a unha creadora autónoma para «facer país», está apelando a unha falsa xustiza poética. A xustiza poética rompe a chorar cando observa a folla de gastos dun evento cultural.
Coidar no ocre da luz
A segunda cousa máis difícil que fixen na vida foi coidar de mamá cando outros comezaban a chamarme mamá.
Vento xélido e o lume do paporroibo
Conto os anos de vida que custará pagar unha vivenda que igual é un cuarto de vasoiras, un faiado. Sei que non habito un fogar, que se o miro ben é un activo financeiro. A xentrificación avanza pero quen se vai dar conta, se non é con tanques senón con cafetarías boutique.
A ocultación da estrela
24 pensamentos decote sobre o entrelazamento ciencia-literatura-sociopolítica-arte, a xeito de calendario de Advento de 2025. Homenaxe as 24 _ko_ do Calendario Sekki nipón como os Minteiros Verdadeiros.
-
Beirut, o gran teatro do mundo
Un percorrido pola capital libanesa, escenario mediterráneo e intenso no que se dan todos os aspectos da condición humana ata a esaxeración. Retratos da súa cultura contemporánea recollidos nesta reportaxe do 2019, agora dispoñible en aberto.
-
O vento e as togas: o traslado de xuíces sacode o TSXG
O que debería ser unha reorganización interna banal converteuse nunha tormenta institucional tras o traslado dos maxistrados Luís Villares e María Dolores López López dunha sección do TSXG a outra.
-
Dúas e dúas non son cinco
Unha cousa é estar contra o evolucionismo e outra moi diferente levar á práctica unha especie de lei de involución das especies políticas. As especies involucionistas fixéronse co poder, digamos, necropolítico en gran parte do mundo. E en contra da biopolítica.
