Manuel Rivas

O parque temático do abismo

Desenvolvendo a idea de Baudrillard sobre o «grado xerox de cultura», o crítico Fernando Castro fala da perversión do sentido na arte: «As formas de referencia teñen unha calidade abismal, como se o único terreo que coñeceramos fose o do lamazal». Ese é o escenario electoral no que case todo…

Galicia, Feijóo e a «lóxica do caracol»

Na última década, dende o 2008, a publicación de libros en galego caeu máis da metade. En concreto, un 53%. A información non procede da Asociación Nacional de Servizos Funerarios, senón do Instituto Nacional de Estatística. Hai dez anos, saíron do prelo 2.070 obras. No último ano, 972. A redución…

O silencio de Feijóo, unha cousa seria

Maurizio Ferraris publicou hai un par de anos un libro que xa acadou a condición de clásico na materia: L’imbecillità è una cosa seria. Un dos capítulos trata da imbecilidade como factor político. Pensei neste título o pasado xoves, cando vin a reacción do presidente da Xunta ante unha pregunta…

Por que perdeu o humor Barreiro?

Perdas hai moitas, mais unha das maiores perdas no xornalismo galego dos últimos tempos é a perda de humor de Xosé Luís Barreiro Rivas. Con humor ou sen el, e dende que pasou da política activa a profesor e analista, eu non me perdo ningún dos seus comentarios en La…

A noite en que Abel electrocutou a Paco

Populismos hai moitos. Como di Enzo Traverso, o termo é como a cuncha baleira dun molusco onde podes meter diferentes bichos. Mais se falamos, nunha primeira diferenza, de populismos de dereita ou de esquerda, estou de acordo en que non é o mesmo espallar u odio contra os inmigrantes que…

O Goberno da Infelicidade

Nunha enquisa recente concluíase que a xente máis infeliz da península ibérica era a galega. Saber se a xente está feliz ou infeliz semella unha cuestión crucial de Goberno. Despois de coñecerse a enquisa, a Xunta debería ter convocado un gabinete de urxencia. E Nuñez Feijoo debería comparecer logo na…

A malleira incesante

Preguntar preguntábase Ramón Suárez Picallo (Azaña cando o oíu no Congreso: «Quen é ese galego que fala tan ben?») se podería haber República sen medios de comunicación republicanos. Facíao nun revista, o semanario Ser, que debería figurar na historia de honra do xornalismo galego e ser estudado na facultades deste…

O neofeudalismo da autoestrada do Atlántico

A principal autoestrada galega, segundo a propaganda, ía «vertebrar» Galicia. Púidose vertebrar cunha autovía pública, mais iso non era negocio e houbo unha enxurrada de merda mediática contra a xente que denunciou a operación. Agora mesmo, o son das peaxes é o dunha xigantesca e trucada máquina comecartos, sen premio…

A dereita patibularia

O Procés catalán levado con estilo patibulario ao Tribunal Supremo («Que pasen os condenados que comeza o xuizo!») vai ser un proceso á calidade existencial da democracia en España. Para a dereita, polo visto, non hai calidade que probar e mesmo crucificou aos 18 dirixentes cataláns nunha incesante fake news…

Os «ovos» do apóstolo Santiago

Houbo un tempo, antes de que se montase a Inquisición, en que na catedral de Santiago se celebraba no Entroido ou Carnaval a chamada Misa do Burro. Un cómico colocábase no altar, vestido con hábitos eclesiásticos, e procedía ao ritual. Un requintado orneo que era correspondido festivamente pola freguesía popular.…

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail