ENFOCARTE

As miñas flores favoritas son as nécoras

Acababa de comprarme o cedé en Londres. Ía sempre comigo no bolso para escoitalo no coche, na casa ou, como aquela noite, cunha copa no Rahid de Santiago. Estaba atrapada polo One from the heart de Tom Waits e enganchei co cómplice perfecto: -Veña, deámoslle outra volta a Tom, que…

Fútbol, pan e circo

Non saber de fútbol ten que ser pecado. Hai unhas semanas, tres amigos quedaron pampos cando lles soltei no almorzo que eu, nin idea de en que equipo xogaba Messi. Coñecelo xa me parecía un logro, pero Luís Pousa, Xurxo Chapela e Rafa Cabeleira empezaron a mirarme diferente. Estaba segura…

Días de cine e cañas

Hai praceres irrenunciables, como beber unha caña de cervexa ben tirada. Eu era das que pedía un quinto e bebía pola botella, pero en Madrid aprendín a valorar a caña de verdade: en calquera bareto son expertos en servila no punto xusto de escuma e temperatura. Non hai conversa ou…

Maldita casa

Un dos fillos do realizador Valerio Lazarov conta que, de neno, cando remataba a primeira visita á casa dalgún amigo, preguntaba sempre: «E onde tedes a sala de edición?». Con cinco anos, Sergio cría que, o mesmo que había unha cociña e un baño, todas as casas terían, como tiña a…

«Yo, señor, no soy malo, aunque no me faltarían motivos para serlo»

Coñecín a Camilo José Cela o mesmo día que quen logo sería a súa segunda muller. Co tempo, a anécdota –que nin debo nin vou contar: as damas non temos memoria– deu para unha mañá de libros e un carro de risas cunha amiga editora: »Puideches cambiar a historia da…

Cary Grant, Frank Sinatra, Sofía Loren e o canón de Arbo

Mil veces paramos diante de calquera miradoiro ou panorama e quedamos abraiados. Respiramos e retratamos eses lugares para que non nos escapen da memoria. En Galicia é especialmente doado apampar sen fin coa natureza: as cores, o berro do mar e a pedra namoran. Os que nacemos coa boina e…

Un Torrente de gozo

Cada día que entraba na librería recibíame cun sorriso. Ás veces só ía respirar o papel dos libros, mirar portadas bonitas ou aprender títulos fascinantes que logo soñaba que inventara. El sabíao. Eu era unha adolescente curiosa sen un can; Antón Patiño Regueira, o libreiro que me poñía contos nas…

Sete vidas na casa Ennis

«Vas tropezar e quedar sen dentes» é a frase que a miña nai me repetía constantemente cando saiamos á rúa, seguida dun «Así nunca encontrarás unha peseta: mira cara a adiante». Esa afección a reparar nos edificios cando vou andando xa a paguei ben cara: comín varios farois, escordei un…

A condesa chama dúas veces

Aos xardíns Méndez Núñez da Coruña baixabamos a xogar os nenos cando a chuvia deixaba, porque nas fochancas non faciamos pé a nada que pingase, e daquela era cando o avó Tomás decidía numerarnos por medo a volver a casa con algún cativo de menos. Eu era a pequecha dos…

Viñetas que respiran

Os sábados na casa eran días de tebeo. Tanto tiña a estación do ano, o meu pai formaba a prole e levábanos no barco Vigo-Cangas a pasar o día. Sempre o mesmo ritual: compraba historietas para todos no quiosco da estación marítima e, despois dun baño na praia de Area…

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail