ENFOCARTE

Goya viaxa á Illa de Arousa

Este sábado tocou gala, a do cine español. Eu teño os meus rituais para ver os Goya: antes de poñerme cómoda, brindo cunha cervexa por Solange Aumaitre, a maquilladora da Coruña que en 1993 trouxo a Galicia o primeiro «cabezón», por Tirano Banderas. A emoción daquela noite, ao escoitar o…

As caras do mar

Moitas familias gardan os traxes de baño dun ano para outro, algo impensable na miña. Algunhas mañás de inverno bañabámonos na praia do Vao así fose friaxe ou chovese. Nadar ata a illa de Toralla era a nosa travesía favorita. Aínda non existían a ponte nin o monstro da torre,…

Sempre Chano

O tocadiscos soaba no salón. Meu pai barallaba unha ducia de vinilos de música clásica a 33 revolucións e os fillos podiamos pinchar a Karina ou aos Pekenikes naqueles 45 rpm que regalaban a Mirinda ou o coñac Fundador. E aí acababa a riqueza musical da nosa casa nos anos…

Emocións pasadas por auga

«Está chovendo; mellor vémonos outro día», escribíame unha amiga o sábado. Cun triste orballiño, os madrileños gañan medo e xa non hai quen os saque da casa. Se non lles queda outra e aínda que só caian catro pingas, abéiranse no coche para moverse trescentos metros e non poñen pé…

O rei esquecido: Fernando Rey

«Alucino con que xente de trinta e moitos anos non teña nin idea de quen é Fernando Rey», confesáballe hai uns meses Fernando Casado á xornalista Isabel Bugallal. Eu, como o fillo do actor e da actriz Mabel Karr, tamén alucino, porque moitas das súas películas están consideradas clásicos de…

Alerta e vixiante (no tren)

As tardes de sábado no inverno sabían a cine. Ir ao Niza de Vigo da man dos meus irmáns era a mellor das aventuras. Naquelas butacas, cando aínda non lle chegaba cos pés ao chan, descubrín a vida antes de imaxinala. Agora, cada vez que a realidade me sorprende, estóupame…

O hipster Valle-Inclán

Montar barberías é o negocio máis in na capital. No que vai de ano, só no meu barrio abriron tres. Á última, os veciños máis castizos non lle ven futuro porque, ademais de zumegar modernidade, ten o menú en inglés. Cada vez que entro na froitería, que loce un recorte…

Exposicións en 48 polgadas

Merquei tele nova. Agora sinto que o mundo atravesa o cristal e forma parte do meu salón. Cada vez que un presentador saúda na pantalla contéstolle educadamente, do reais que lle vexo as espiñas. Chego a ter colgados, dentro da caixa máxica, os mellores orixinais de arte de todo o…

Vinte mil patas de viaxe submarina

Moita fame debía de ter o primeiro que lle meteu o dente a un pulpo. Si, digo pulpo. Polbo é unha palabra que non me encaixa: a primeira vez que a escoitei xa brindara con máis dun ribeiro e rillara pulpos de todas as rías existentes e inventadas. Non sei…

Palomitas e Arriba España!

Sempre que piso a Praza de Galicia de Santiago acórdame o tipo infame que decidiu demoler o edificio Castromil. Se cadra foi un bo home, pero as persoas sen un mínimo sentido do gusto non deberían encargarse das cousas que importan de verdade. Esa casa modernista, proxectada polo arquitecto coruñés…

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail