ENFOCARTE

Eligio, o loro, Cunqueiro e outros feriantes

Acaban de reabrir a mítica taberna Eligio de Vigo. O meu pai parou alí sesenta anos a tomar a chiquita, e de nena prestábame moito cando me levaba. Eligio, coa súa bata azul e o lapis na orella, facíame sentir importante porque aos fillos dos clientes sempre nos chamaba polo…

Cadernos de cine

Hai algún tempo, o director Jorge Coira ensinoume un caderno no que apuntaba títulos de películas: tiña un por día, con anotacións sobre cada cinta que miraba. Pareceume a mellor das ideas para recordar diálogos ou escenas de impacto e aforrarme o traballo de, co tempo, andar buscando na memoria. Prometinme…

Carteira fóra de serie

A carteira vén sorrindo cara a min cunha postal na man. En cada viaxe compro unha postal bonita, escribo nela algún desexo e o enderezo de casa e, cando a recibo, lembro con simpatía os días de Roma, Sevilla ou París. A miña carteira en Santiago é unha rapaza nova…

Un país cheo de roxos

Nos bares sempre suceden historias. Vai frío e entro nun clásico madrileño a almorzar. Diante dun prato de churros vexo dúas mozas cunha nena; as tres, roxas. Sento nunha mesa ao par delas. A camareira non se pode reprimir: «¡Un congreso de pelirrojas!». As veciñas das pencas esbozan un sorriso…

Adoración Bárcena

De estudante en Compostela vivía moitas noites de teatro. As representacións sagradas sucedían no bar Dado-Dadá, na compaña dos actores Dorotea Bárcena, Laura Ponte e Roberto Vidal Bolaño. Falaban de poesía e de teatro galego coa autoridade de quen sabe de memoria versos e diálogos completos; sempre entre whiskys aos…

Goya viaxa á Illa de Arousa

Este sábado tocou gala, a do cine español. Eu teño os meus rituais para ver os Goya: antes de poñerme cómoda, brindo cunha cervexa por Solange Aumaitre, a maquilladora da Coruña que en 1993 trouxo a Galicia o primeiro «cabezón», por Tirano Banderas. A emoción daquela noite, ao escoitar o…

As caras do mar

Moitas familias gardan os traxes de baño dun ano para outro, algo impensable na miña. Algunhas mañás de inverno bañabámonos na praia do Vao así fose friaxe ou chovese. Nadar ata a illa de Toralla era a nosa travesía favorita. Aínda non existían a ponte nin o monstro da torre,…

Sempre Chano

O tocadiscos soaba no salón. Meu pai barallaba unha ducia de vinilos de música clásica a 33 revolucións e os fillos podiamos pinchar a Karina ou aos Pekenikes naqueles 45 rpm que regalaban a Mirinda ou o coñac Fundador. E aí acababa a riqueza musical da nosa casa nos anos…

Emocións pasadas por auga

«Está chovendo; mellor vémonos outro día», escribíame unha amiga o sábado. Cun triste orballiño, os madrileños gañan medo e xa non hai quen os saque da casa. Se non lles queda outra e aínda que só caian catro pingas, abéiranse no coche para moverse trescentos metros e non poñen pé…

O rei esquecido: Fernando Rey

«Alucino con que xente de trinta e moitos anos non teña nin idea de quen é Fernando Rey», confesáballe hai uns meses Fernando Casado á xornalista Isabel Bugallal. Eu, como o fillo do actor e da actriz Mabel Karr, tamén alucino, porque moitas das súas películas están consideradas clásicos de…

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail