ENFOCARTE

O ventilador bate tensión

Aquel verán meus pais decidiron que pasariamos o mes de agosto en Estepona. Montamos no coche en Vigo, os cinco da familia, cando aínda non coñeciamos a palabra autoestrada. Daquela o aire acondicionado nos utilitarios tamén estaba por vir, pero si tiñan calefacción: a do noso Renault 6 prendeu soa…

Setembro, sempre a mesma canción

Xa se nota como os días van a menos. Sinto setembro como un mes de ocaso, de decaída, aínda que para moitos dos meus sexa tempo de bos propósitos no que todo empeza de novo. Pasamos do sol e das terrazas acolledoras aos viños á luz fluorescente dun mostrador que,…

A virxe do Carme é o noso Houston

O 16 de xullo de 1969, o estrondo que emocionaba Galicia era o dos foguetes botados desde os barcos enfeitados para a Virxe do Carme, guía dos homes do mar. Todos soñaban con estoupidos que se sentían na lúa, nas estrelas e máis aló, onde o imaxinario dos galegos sabe…

Ao fondo á dereita

«Imaxínao sentado no váter», díxolle María. Olalla concertara para o día seguinte unha entrevista de traballo e o posible empregador era un xefazo que, con só pensar en telo diante, impoñíalle. Pero fantasiar con alguén importante nunha situación tan íntima transformábao nun mortal máis, e a ela iso provocáballe un…

Bocados de realidade

Coas historias da pantalla, da grande ou da pequena, viaxamos nunha montaña rusa de sensacións. Na ficción ponnos unha boa intriga, xenerosa co suspense e que nos teña pegados á butaca ou ao sofá tentando resolvelo todo antes de que nos desvelen o final. Se o que miramos está baseado…

As luces do mar

Todos os veráns ía decotío ao Monte Faro das illas Cíes e sentíame Brigitte Bardot, filla do torreiro en Manina, fille sans voile (1952). Daquela non instalaran aínda os quita medos que hai hoxe, así que subiamos con moito xeito para ver o solpor, co bocata e as pipas na…

Un millón de vacas (votantes)

A máis dun candidato electoral viríalle caralludo que no seu concello as vacas fosen votar: seguro que algúns resultados daban un bo xiro, sobre todo nesas alcaldías que se decidiron por unha presa de papeletas. En Lalín, onde o número de rubias e frisoas censadas é maior que o de…

Pintando un Hopper no cine

Non falla: sempre que nunha película aparece un lugar recoñecible, rebumbio na sala. Se os protagonistas quedan na Torre Eiffel, na fila de diante un saca o cóbado e, sorrindo, dille ao veciño: «París», como se o outro fose cego ou non estivese a ver o mesmo filme. Eses detalles…

A procesión audiovisual de maio: Cans e Olloboi

Nun bar de Santiago, o informativo da televisión anunciaba o palmarés do festival de Cannes. O reporteiro, que ía xusto de francés, pronunciou Cans, co ese final, e durante tres minutos falou dun inexistente Festival de Cans. «Esa é a miña aldea», dixo Alfonso Pato co sorriso aberto. «Es francés?»,…

Entre cines: Emilio Baños, Arturo e Cesáreo González

Na casa non se mercaban caramelos, pero eu sabía do agocho onde coller un de cando en vez. Ao saír da escola, moitas tardes, quedaba a cargo da porteira Angelita ata que a miña nai volvía dos recados. O baixo do edificio no que viviamos era o almacén da distribuidora…

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail