Categoría: Surfea, simbionte!
O mito unitarista
O mito da unidade persegue á esquerda con ganas de épica. E, porén, foi en 2015, cando se presentou dividida, cando acadou un máximo histórico: 6.139.494 votos. A partir daquel momento a mitofilia da unidade fixo estragos que aínda persisten.
O que non pode durar: a esquerda e os vindeiros retos electorais
O PSOE, logo de ver que á súa esquerda non quedaba nada e que Vox fraqueaba a prol do bipartidismo, impuxo unha liña política inequivocamente dereitista no económico. Sánchez lanzouse a conquistar o centro. Non o pode evitar: está no seu ADN.
O BNG perante a proposta Rufián
Responder a Rufián tan expeditivamente como o fixo o BNG é non entender o que se está a xogar nestas eleccións. Outro tanto lle acontece, por certo, a Bildu, que non ao PNV, mesmo se no seu caso é certo que debe ter tacto de non quedar descuberto cos jeltzales.
O pobo perante o autoritarismo
A democracia pode estar ferida, pero non está morta. Cando menos aínda dá sinais de vida: o acto de Gabriel Rufián e Emilio Delgado celebrado na sala Galileo Galilei a semana pasada tivo un éxito sospeitoso.
Crónica (doutra) morte anunciada
As eleccións adiantadas en Aragón veñen cun aquel de primarias. Ante a falta de capacidade para facer oposición en base á defensa dun modelo propio, o PP optou por unha lexislatura de acoso e derribo contra Sánchez. Unha estratexia moito máis cómoda e con maiores beneficios.... Ata certo punto.
Alén da diferenza, volver gañar
A política non debe ir da rúa ao Estado por medio da política da diferenza, isto é, da pluralidade intrínseca do corpo social ás institucións. Todo o contrario: é saíndo e proliferando, non buscando a identidade, senón destruíndoa (o que, por certo, predica a teoría queer).
Decrecer é liberar
A cifra non para de bater récords. No World Inequiality Report 2026 explicábase que o 10% da poboación planetaria concentra o 75% da riqueza. Isto pon en evidencia que o decrecemento redistributivo non só é unha estratexia de clase solvente, senón mesmo unha cuestión urxente de supervivencia.
Debe Sumar saír do goberno?
Existen boas razóns para quedar nel ata o final da lexislatura, que se resumen no «conseguir cousas para a xente» ou no máis ambicioso «gobernar para a xente». Imos visitar algúns argumentos en contra, o primeiro dos cales pasa por converter a afirmación nunha pregunta: está o goberno coa xente? Ou, máis modestamente, está o goberno a «conseguir cousas»?
Ecuador de lexislatura
Desde que Podemos irrompeu en 2015 non se volveron mellorar resultados. Asistimos a unha lenta caída e fragmentación do espazo. O que no 2014 era un fervedoiro de forzas diversas hoxe é un conxunto uniformado sobre falsas bases políticas: sobrevivir no poder
Candidato Rufián
A súa proposta para congregar nunha candidatura todo o que hai á esquerda do PSOE recibiu bastante atención. O seu éxito en resituarse no novo escenario ten moito que ver con non mencionar o seu proxecto de Estado e moito con ocupar o espazo como proxecto de esquerda moderada. Está disposto a non falar de independencia durante os vindeiros 15 anos?
-
A Xunta segue sen executar o fallo que a condenou por permitir que as macrogranxas envelenaran a Baixa Limia
Os veciños do encoro das Cunchas, en Ourense, denuncian que o Executivo de Rueda e o Ministerio de Transición Ecolóxica seguen tolerando as verteduras de nitratos que intoxican as súas augas.
-
O PP galego en Bruxelas: «Hai cousas polas que merece a pena loitar: o polbo á feira»
O eurodeputado que protestou por un prato «fake» servido na cantina da Eurocámara organiza unha degustación de polbo á galega para subliñar a relevancia do produto e do sector pesqueiro.
-
Bandas tributo: o pasado enche auditorios
Ao longo do pasado ano o público galego puido gozar en directo da música de Queen, ABBA, The Beatles, Pink ...
