Categoría: Surfea, simbionte!
Crónica (doutra) morte anunciada
As eleccións adiantadas en Aragón veñen cun aquel de primarias. Ante a falta de capacidade para facer oposición en base á defensa dun modelo propio, o PP optou por unha lexislatura de acoso e derribo contra Sánchez. Unha estratexia moito máis cómoda e con maiores beneficios.... Ata certo punto.
Alén da diferenza, volver gañar
A política non debe ir da rúa ao Estado por medio da política da diferenza, isto é, da pluralidade intrínseca do corpo social ás institucións. Todo o contrario: é saíndo e proliferando, non buscando a identidade, senón destruíndoa (o que, por certo, predica a teoría queer).
Decrecer é liberar
A cifra non para de bater récords. No World Inequiality Report 2026 explicábase que o 10% da poboación planetaria concentra o 75% da riqueza. Isto pon en evidencia que o decrecemento redistributivo non só é unha estratexia de clase solvente, senón mesmo unha cuestión urxente de supervivencia.
Debe Sumar saír do goberno?
Existen boas razóns para quedar nel ata o final da lexislatura, que se resumen no «conseguir cousas para a xente» ou no máis ambicioso «gobernar para a xente». Imos visitar algúns argumentos en contra, o primeiro dos cales pasa por converter a afirmación nunha pregunta: está o goberno coa xente? Ou, máis modestamente, está o goberno a «conseguir cousas»?
Ecuador de lexislatura
Desde que Podemos irrompeu en 2015 non se volveron mellorar resultados. Asistimos a unha lenta caída e fragmentación do espazo. O que no 2014 era un fervedoiro de forzas diversas hoxe é un conxunto uniformado sobre falsas bases políticas: sobrevivir no poder
Candidato Rufián
A súa proposta para congregar nunha candidatura todo o que hai á esquerda do PSOE recibiu bastante atención. O seu éxito en resituarse no novo escenario ten moito que ver con non mencionar o seu proxecto de Estado e moito con ocupar o espazo como proxecto de esquerda moderada. Está disposto a non falar de independencia durante os vindeiros 15 anos?
Que queda do código ético?
Son moitos os cargos electos da mal chamada «nova política» que repiten. Hai dous anos que caducou o duplo mandato e aí seguen quen xa sabemos, na procura dun novo mandato. Curiosamente (ou non tanto), sen establecer o vencello entre a sua perpetuación nas listas e a perda constante de votos.
Vivenda, inimigo electoral
O goberno debería tomar a iniciativa e considerar en serio a reforma da lei de vivenda. A vivenda como rendemento inmobiliario non é de recibo cando despraza moita xente ao límite da pobreza. É moito o que se xoga o PSOE, e máis aínda Sumar, nas próximas eleccións.
Que tempo de traballo?
Nun exercicio de impotencia burocrática, os sindicatos sairon á rúa. Afirman, como ferramenta do movemento obreiro histórico que son, que non pensan renunciar e aplauden a teimosía de Yolanda. Toda unha metáfora que resume ben o que foi a historia do movemento obreiro desde os Pactos da Moncloa
Que pasa con Junts?
Junts fechou filas co PP e Vox e votou en contra de reducir media hora a xornada laboral. O argumento esgrimido non tiña un pase, pero amosaba ben que Junts hoxe non é máis que un conglomerado de figuras individuais ligadas por unha ideoloxía neoliberal.
-
Crónica (doutra) morte anunciada
As eleccións adiantadas en Aragón veñen cun aquel de primarias. Ante a falta de capacidade para facer oposición en base á defensa dun modelo propio, o PP optou por unha lexislatura de acoso e derribo contra Sánchez. Unha estratexia moito máis cómoda e con maiores beneficios.... Ata certo punto.
-
Nadia Habash: «En Gaza a arquitectura convértese nun acto de desafío e esperanza»
Entrevista a Nadia Habash (Xerusalén, 1959), arquitecta, académica e activista palestina.
-
Ricardo García Mira, catedrático de Psicoloxía Ambiental da UDC: «As sociedades máis ricas deben adoptar modelos de redución do crecemento»
O catedrático de Psicoloxía Social da Universidade da Coruña defende as pontes entre ciencia, industria, política e sociedade civil para combater o cambio climático.
