Categoría: Estíbaliz Espinosa
As ondas do mar da radio, que grandes son!
Cuac FM, unha emisora comunitaria galega que insiste en existir como se o aire fose de todos. Ah, é que non o é? No 2026 celebramos tres décadas de ondas que surfean desde A Coruña e por toda a área metropolitana e bisbarra. Parpar de parruliño que se xa fixo grande, toda unha Mamá Pata.
As Xemínidas
Non nos conformamos cos residuos do que foi asombroso. Cos entullos, cos cachotes. Escollemos que este rastro de terra viva sen inventarios de cinza: con monte xestionado, fragas e árbores senlleiras. Ulloa viva. Meirás e me volverás. O patrimonio non é un meteoro; o asombro non caduca.
O ceo das ciencias sociais
A xerarquía das ciencias e a separación das ciencias e as humanidades é unha falacia. A ciencia social permite que a ciencia se vexa as engurras, que os laboratorios teñen paredes, as paredes, oídos, e os orzamentos, intencións. Serve para lembrar que a descuberta máis pura non deixa de ser filla do seu tempo, dos seus acertos e miserias.
Onde estaremos cando o leamos
Aquelas amizades que parecían desafiar as leis da física tamén están suxeitas á deriva continental da cuarta dimensión. Non sempre hai culpables, nin traizóns. Só a física implacable da vida imitando o cosmos: actúa entre nós unha sorte de enerxía escura, esa forza misteriosa que non só afasta as galaxias, senón que acelera a súa separación canto máis distantes están.
Cantarlles ás abellas
A abella, criatura de 100 millóns de anos de orde hexagonal, fica presa na desorde dun mundo que se autopoliniza colapso. E queda o despropósito das flores orfas e sen froito. E as alvarizas tan baleiras de ritual como cheas de urxencia.
O que desde a órbita nos constitúe
Desde esta órbita, o abandono é a tonalidade principal: o noso mundo tampouco ten compañeiro habitado. Quero ver algo máis: que neste planeta polo de agora só, cada recanto inventou a súa propia forma de existir. Non é un problema por resolver, a biodiversidade, máis ben o único xeito no que a vida dá en manifestarse.
Xustiza poética / xustiza cósmica
Cando unha administración pública pide «altruísmo» a unha creadora autónoma para «facer país», está apelando a unha falsa xustiza poética. A xustiza poética rompe a chorar cando observa a folla de gastos dun evento cultural.
Vento xélido e o lume do paporroibo
Conto os anos de vida que custará pagar unha vivenda que igual é un cuarto de vasoiras, un faiado. Sei que non habito un fogar, que se o miro ben é un activo financeiro. A xentrificación avanza pero quen se vai dar conta, se non é con tanques senón con cafetarías boutique.
A ocultación da estrela
24 pensamentos decote sobre o entrelazamento ciencia-literatura-sociopolítica-arte, a xeito de calendario de Advento de 2025. Homenaxe as 24 _ko_ do Calendario Sekki nipón como os Minteiros Verdadeiros.
Quimeras. Nais. Entrelazamento cuántico.
Naquela peregrinaxe que rematou en setembro hai sete anos aprendín tanto sobre o noso comportamento reprodutivo a nivel celular como sobre as consecuencias sociais, económicas e simbólicas da maternidade en solitario.
-
Nadia Habash: «En Gaza a arquitectura convértese nun acto de desafío e esperanza»
Entrevista a Nadia Habash (Xerusalén, 1959), arquitecta, académica e activista palestina.
-
Ricardo García Mira, catedrático de Psicoloxía Ambiental da UDC: «As sociedades máis ricas deben adoptar modelos de redución do crecemento»
O catedrático de Psicoloxía Social da Universidade da Coruña defende as pontes entre ciencia, industria, política e sociedade civil para combater o cambio climático.
-
As ondas do mar da radio, que grandes son!
Cuac FM, unha emisora comunitaria galega que insiste en existir como se o aire fose de todos. Ah, é que non o é? No 2026 celebramos tres décadas de ondas que surfean desde A Coruña e por toda a área metropolitana e bisbarra. Parpar de parruliño que se xa fixo grande, toda unha Mamá Pata.
