A tribo

Pedir perdón

No xuízo do accidente de Angrois, escoitamos de novo as vítimas: «verdade, xustiza e reparación». A verdade que estableza a sentenza non vai ser previsiblemente máis detallada nin exacta que as investigacións xornalísticas que se publicaron estes anos.

Lingua de fantasía

Quen me dera ver as batallas épicas, a maxia e os romances da forma que me gusta: en versión orixinal. Con personaxes que se chaman Antía e Xoel. No salón, coa miña nai. Sen subtítulos. Pero, de momento, conformareime con Galadriel e Arondir.

A todas* nos chamaron putas algunha vez

Comentábao esta finde con miña irmá. Ela díxome: «a min á cara, nunca». É incrible como temos interiorizado que por detrás si, por unha cousa ou outra. Dá igual que sexa «puta ninfómana» que «puta fríxida». Vale tanto para o tute como para a brisca, a verdade.

Cando se arrinca unha herba…

Francisco de Asís xa proclamara que, cando se arrinca unha herba, treme o universo todo. Lembrei isto ao ler unha moi sabia recomendación de Felipe Senén na que recomenda non nos apontarmos ao turismo «monográfico», senón tratar de coñecermos o país na súa integridade, na súa variedade xeográfica, arquitectónica, artística,…

Molière é unha película de hostias

Hai quen pode pensar que por máis que un político esixa retirar parte do título dunha creación artística, alguén terá que negarse a facelo. Agás no caso de que sexa máis importante conservar o status quo ca conservar intacta a nosa obra.

Un taxi baleiro

Escápaseme, porén, Rueda. Imaxinen que ese home se dirixe, como ocorría aquel día, hai non moito, cara a unha concentración que berra o seu nome. Pero na concentración non hai náuticos, non hai camisas fóra dos pantalóns e pulseiras da bandeira de España. Hai bandeiras da CNT, protesta e ruído,…

Un intelectual de intervención

A editorial Laiovento ofrécenos unha escolma de textos do intelectual valenciano Joan Fuster titulada «Nacionalismo, liberalismo e outros temas» (2022). Trátase, na súa maioría, de artigos de prensa reunidos, traducidos e prologados por Xesús González Gómez.

Idade de ouro no espazotempo

A 1,5 millóns de quilómetros do teu iris, do seu café, do noso planeta, da vosa saudade, do meu astigmatismo, os humanos temos un ollo. Un ollo de ouro.

O poder das sombras e as sombras do poder

É neste marco de «círculo vicioso» onde cómpre analizar e alumear as escuras coordenadas das «cloacas», o poder das sombras e as sombras do poder, cos seus meridianos mediáticos e paralelos policiais.

Virtudes (e Mercedes)

O que eu non sabía cando arribei á «chave do Caribe» era que o relato familiar de Xesús Fraga viaxaba comigo só con pasaxe de ida, e que o seu sino era pasar a formar parte vitalicia da biblioteca persoal de Mercedes.

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail