A Coruña.- A principios do pasado mes de febreiro Galicia estivo a piques de sublevarse en armas contra a UE. O motivo non foi un arrebato antieuropeo provocado por unha decisión da eurocracia comunitaria, nin unha repentina pulsión protrumpista ou anti Von der Layen. Poida que haxa galegos e galegas que soñan cunha rebelión MGGA –Make Galicia Great Again–, pero o certo é que o simulacro de rebelión se debeu en realidade a unha afronta contra a esencia da súa cultura gastronómica, cometida desde o máis profundo da institución máis democrática da Unión. Contra ela levántase indignado un deputado galego do PP.

O día 3 dese mes, a cantina de tropa da sede da Eurocámara que se atopa na planta baixa da súa sede en Bruxelas, onde xantan a baixo prezo asistentes, visitantes, xornalistas e eurodeputados cos pés no chan –os que levitan sobre o ego do cargo e non a pisaron nunca acostuman nutrirse do restaurante exclusivo para eles, con entrada vetada sen invitación a quen non desfrutan de acta de representante–, anunciou un menú con prato de autor: «Galician-style polbo». Ou sexa, polbo á feira.

Quen se decidiron por el e agardaron coa súa bandexa a cola do autoservizo que prometía servir a elaboración, tan típica e representativa da máis ancestral tradición culinaria galega, déronse de bruzos co insulto: o que lles serviron por 7,35 euros, en realidade, eran vulgares argolas de pota, desconxeladas primeiro e entre cocidas e sofritas despois, con vulgar guarnición de patacas guisadas e brócoli fervido. Resumindo: luras con cousas.

Nin a receita, nin os ingredientes nin o espírito

Ese mesmo día, o eurodeputado do PP Adrián Vázquez Lázara, nacido en Madrid pero orixinario de Lalín, enviou unha carta ao servizo de restauración do Europarlamento manifestando en ton irónico a súa xustificada indignación: «Como galego —e como demócrata— véxome na obrigación moral de sinalar que o contido do prato non garda unha relación reconocible coa receita orixinal, nin por ingredientes, nin por aspecto, nin, moito me temo, por espírito», dicía. «En Galicia somos xente paciente e amable, pero co polbo temos certas liñas vermellas», advertía.

Non consta se houbo resposta oficial da institución. Pero dous meses despois, Vázquez Lázara –excoordinador da axenda internacional do exlíder de Cidadáns, Albert Rivera, e a quen Alberto Núñez Feijóo abriu os seus brazos e as listas do PP nas europeas cando deixou ese partido– volve á carga. Organizou unha degustación de xenuíno polbo á feira o próximo 6 de maio na mesma sede da Eurocámara.

«Como manda a tradición, en táboa de madeira, con pemento, sal groso e aceite de oliva. Sen atallos. Sen substitutos. Sen escándalos», reza a invitación que enviou ao staff da Fundación Galicia Europa, a institución mediante a que a Xunta defende os intereses da comunidade ante as institucións comunitarias. Luzes-Público tivo acceso a ela a través de fontes da UE tan anónimas como de contrastada solvencia. A mensaxe contén o rogo expreso do eurodeputado á Fundación para que faga extensivo o convite á nutrida diáspora galega en Bruxelas. «Vide con fame. Porque hai cousas polas que merece a pena loitar. Esta é unha delas», sentenza.

«O sector pesqueiro é vital para a economía e a identidade da nosa rexión», explica Vázquez Lázara, con toda a razón: na comunidade viven do polbo máis de 2.000 familias con membros tripulantes ou propietarios de pequenos pesqueiros artesanais, alén dos embarcados en grandes buques cefalopoderos que adoitan pescar octópodos en augas do Sahara occidental e doutros océanos. Estes tamén serven –e sérvense– como polbo á feira, pois en Galicia, cuxa flota faena todos os mares da Terra, xamais se lle esixiu visado a captura algunha para darlle de inmediato asilo na cociña.

«En Galicia somos xente paciente e amable, pero co polbo temos certas liñas vermellas» (Adrián Vázquez Lázara)

De feito, cóntanse por millóns os comensais convencidos de que calquera polbo do planeta é, por definición, galego, veña de onde veña e aínda que preto do 90% proceda de Marrocos. Segundo datos da Consellería de Mar da Xunta, só durante a campaña estival do 1 de xullo ao 31 de agosto de 2025 desembarcáronse nas lonxas da comunidade 420 toneladas desa especie. Nos 12 meses de 2024 foron máis de 1.180 toneladas.

O prezo por quilo descargado en orixe rolda entre os 11 e os 12 euros, e aínda que a súa elaboración e aderezo máis emblemáticos sexan aparentemente sinxelos, como indica a invitación do eurodeputado, unha ración pode duplicar esa cantidade nunha pulpeira tradicional ou nunha tasca. Non digamos xa nun restaurante ou mariscaría dos de mantel e panos de mesa de tea. Multipliquen vostedes e calculen a relevancia do verdadeiro polbo á galega. Como para deixar a promoción das súas virtudes en mans de Europa.