A Coruña.- A plataforma SOS Sanidade, que agrupa en Galicia á contestación civil organizada contra os recortes, as privatizacións e a precariedade laboral dos profesionais do sistema sanitario, convocou protestas o próximo 12 de xuño en todos os centros de saúde da comunidade.

A asociación considera «absolutamente insostible» a situación da sanidade pública galega, con listas de espera en atención primaria que superan unha media de sete días, colapsos recorrentes nas urxencias de varios hospitais, peche de centros e especialidades por falta de persoal, precariedade laboral e casos de pacientes que sofren demoras de ata dúas semanas e mesmo un mes para ser atendidos polo seu médico de cabeceira.

Para a plataforma, as demoras en atención primaria son incompatibles coa consideración do modelo sanitario como «universal e accesible». SOS Sanidade lembra ademais que as listas de espera hospitalaria para probas diagnósticas, citas co especialista e intervencións cirúrxicas superan amplamente ás anteriores á emerxencia pola covid de hai catro anos, e alertan de que a Xunta de Alfonso Rueda «está a incumprir as promesas de rexeneración do sistema anunciadas tras a pandemia».

Manipulación das listas de espera

O portavoz da plataforma, Manuel Marín, asegurou o mércores nunha rolda de prensa en Santiago que antes do 2008 as listas de espera para unha consulta co médico de familia non existían en Galicia. Tamén acusou a Xunta de manipulalas para ocultar a realidade, poñendo en perigo a imaxe do sistema sanitario público para favorecer así á sanidade privada, que rexistra desde hai lustros, indicou, un crecemento anual do 4%.

En relación coas listas de espera hospitalaria, Marín explicou que a Xunta tamén falsea a realidade porque elimina delas a aqueles pacientes que segundo a Administración sanitaria non poden ser atendidos por circunstancias non atribuíbles ao sistema, como negarse a ser derivados á medicina privada. Así, as chamadas listas de espera non estruturais, como se coñecen, estarían un 30% por encima do que reflicte a única información que fai pública o Servizo Galego de Saúde.

Hai menos de dous meses, SOS Sanidade, que leva anos desenvolvendo un calendario de protestas periódicas contra a política sanitaria dos gobernos de Alberto Núñez Feijóo e Alfonso Rueda, convocou unha manifestación en Compostela que reuniu 4.000 persoas. O portavoz do PP no Parlamento de Galicia, Alberto Pazos, cualificouna de «algarada».

«Unha manifestación non é só mandar unha mensaxe aos que mandan para que cambien as súas políticas, é dar á oportunidade á xente que está enferma de manifestar publicamente a súa frustración»

Segundo Marín, celebrar protestas en cada centro sanitario –son máis de 360, ademais de 28 hospitais e 20 centros de especialidades segundo o Instituto Galego de Estatística– permitirá aos pacientes que non poderían desprazarse desde as súas localidades expresar tamén o seu descontento. «Unha manifestación non é só mandar unha mensaxe aos que mandan para que cambien as súas políticas, é dar á oportunidade á xente que está enferma de manifestar publicamente a súa frustración», dixo.

Na mesma rolda de prensa, Xosé María Dios, presidente da Asociación Galega para a Defensa dá Sanidade Pública, unha das que integran a plataforma, anunciou que están en contacto con deputados e deputadas galegas no Parlamento Europeo para presentar unha denuncia diante a Comisión de Peticións da Eurocámara ao obxecto de dar a coñecer a situación sanitaria de Galicia na UE.

«Crowfunding»

Doutra banda, a plataforma xa completou o crowfunding que puxo en marcha hai uns meses para obter 2.500 euros para financiar a webserie Máis sanidade, unha produción documental coa que pretende dar voz a persoas afectadas pola crise sanitaria en Galicia; alertar dos efectos da estratexia de privatizacións en detrimento de a sanidade pública, e expoñer as consecuencias dos recortes sostidos no orzamento do sistema.

SOS Sanidade xa produciu DEP (Destruír é o plan), unha longametraxe documental que narra a destrución planificada da sanidade galega durante os gobernos do PP e no que participaron sanitarios, pacientes, familiares de enfermos, políticos, sindicalistas e xornalistas.